Η συζήτηση για τα αιολικά πάρκα στον Βάλτο πήρε διαστάσεις τις τελευταίες ημέρες, μετά τις δύο συγκεντρώσεις που πραγματοποιήθηκαν στους Αμοργιανούς και στην Πετρώνα. Το κλίμα και στις δύο ήταν εμφανώς τεταμένο, με κατοίκους και τοπικούς εκπροσώπους να εκφράζουν ξεκάθαρη δυσπιστία απέναντι στο επενδυτικό σχήμα και τις προθέσεις του.

Στους Αμοργιανούς, η συμμετοχή ήταν μεγάλη και οι τοποθετήσεις μεστός προβληματισμός. Οι κάτοικοι ζήτησαν συγκεκριμένες απαντήσεις για τις περιβαλλοντικές συνέπειες, για το αποτύπωμα στο τοπικό παραγωγικό μοντέλο, αλλά και για τα οφέλη που υπόσχεται η εταιρεία. Παρότι παρουσιάστηκε το βασικό πλάνο του έργου, τα ερωτήματα έμειναν σε μεγάλο βαθμό αναπάντητα.

Στην Πετρώνα, η κατάσταση πήγε ένα βήμα παραπέρα. Εκεί, όπως σχολίασαν κάτοικοι με πικρό χιούμορ, «ο βασιλιάς εμφανίστηκε γυμνός». Το επιχειρηματικό σχέδιο της εταιρείας, όταν εξετάστηκε σε βασικές παραμέτρους, άφησε περισσότερα ερωτήματα παρά βεβαιότητες.

Οι κάτοικοι ρώτησαν ευθέως:

• Με μετοχικό κεφάλαιο δέκα χιλιάδων ευρώ πώς θα υλοποιηθεί ένα έργο πολλών εκατομμυρίων;

• Με ποιον μηχανισμό θα πληρωθούν τα υποτιθέμενα ανταποδοτικά;

• Ποια είναι η αξιοπιστία ενός επενδυτή που δηλώνει ότι «θα αναθέσει το έργο σε τρίτο» χωρίς να μπορεί να αποσαφηνίσει ποιος είναι αυτός ο τρίτος και πώς δεσμεύεται απέναντι στην τοπική κοινωνία;

Στην πράξη, η εταιρεία ομολόγησε ότι δεν θα εκτελέσει η ίδια το έργο. Θα το… δώσει αλλού. 

Σε ποιον; Άγνωστο. Πώς θα δεσμευτεί; Δεν ξεκαθαρίστηκε. 

Θα υπογράψει με τον Δήμο; Ο Δήμος είναι αντίθετος. 

Η εικόνα που σχηματίστηκε ήταν αυτό που όλοι φοβόντουσαν: εταιρείες-«κελύφη» που εκμεταλλεύονται ένα χαλαρό θεσμικό πλαίσιο για να εξασφαλίσουν άδειες και να μεταπωλήσουν έργα σε άλλους.

Η τοπική κοινωνία αντιλαμβάνεται πλέον πως τέτοιες πρακτικές, αν περάσουν, ανοίγουν την πόρτα σε μια ανεξέλεγκτη επέκταση έργων που δεν υπηρετούν ούτε την ανάπτυξη ούτε το δημόσιο συμφέρον. Η περιοχή του Βάλτου έχει ήδη σηκώσει δυσανάλογα βάρη από μεγάλα ενεργειακά έργα, χωρίς να έχει δει τις αντίστοιχες επενδύσεις σε υποδομές και κοινωνικό αποτύπωμα.

Η συζήτηση δεν αφορά μόνο τις ανεμογεννήτριες. Αφορά την αξιοπιστία, τη θεσμική σοβαρότητα και την υποχρέωση της πολιτείας να προστατεύει τον πολίτη από πρόχειρες επενδυτικές κατασκευές που βλέπουν την περιοχή ως “εύκολο πεδίο” και όχι ως ζωντανό τόπο.

Το συμπέρασμα που αναδύθηκε μέσα από τις δύο συνελεύσεις ήταν κοινό: αυτό το μοντέλο πρέπει να σταματήσει εδώ. Ο Βάλτος δεν αντέχει άλλα έργα αμφίβολης αξιοπιστίας, ούτε επενδύσεις που σχεδιάζονται στο χαρτί χωρίς ρίζες στην πραγματική οικονομία της περιοχής.

Οι κάτοικοι και ο Δήμος καλούνται να διεκδικήσουν —επιτέλους και μεθοδικά— από τη ΔΕΗ όσα έπρεπε να έχουν δοθεί εδώ και χρόνια για τα μεγάλα έργα που ήδη λειτουργούν στην περιοχή: ουσιαστικά αντισταθμιστικά, επενδύσεις στην τοπική ανάπτυξη, θωράκιση του φυσικού και παραγωγικού περιβάλλοντος. Αυτό που δεν έγινε στο παρελθόν, δεν υπάρχει λόγος να χαριστεί ξανά στο μέλλον.